درس های کم اما عمیق

در چهار سال درس خواندنم در دانشگاه، تعداد درس هایی که عاشقانه دوستشان می داشتم از تعداد انگشتان دست هم کم تر است، اما عمیق!

آنقدر عمیق که الآن بعد از گذشت این همه وقت از پاس کردن درس "تحلیل کامپیوتری سیستم های دیجیتالی" ام، دوباره و چندباره پاورپوینت های قدیمی اش را باز می کنم، هنوز برای دیدن استادش ذوق می کنم، تمرین های قبلیمان را مرور می کنم، به بچه هایی که این درس را گرفته اند مشاوره می دهم، آزمایشگاهش را کاملا اختیاری برمی دارم، هر شب تمرین های جدید آزمایشگاه را می نویسم و با یادآوری تک تک پروژه های درس اشک شوق می ریزم!

پ.ن : درس های مورد علاقه ام تا اینجا "شبکه های کامیپوتری" ، "تحلیل کامیپوتری سیستم های دیجیتال" و "هوش مصنوعی" بوده، جالب است بدانید درس اول کاملا مربوط به گرایش شبکه، درس دوم کاملا مرتبط به گرایش سخت افزار و درس سوم دقیقا مربوط به گرایش هوش مصنوعی در ارشد است، که مطلقا هیچ شباهتی، هیچ شباهتی (!) به هم ندارند!

یک مشت نامه...